پویش تحویل سال بیش از اینکه یک دوره باشد، یک گفتگوی پویشی است که ما دور هم انجام خواهیم داد. پویش یعنی گشتن به دنبال چیزی که نمی‌دانم چیست. زمانی هست که من دنبال چیزی می‌گردم که می‌دانم چیست و گمش کرده‌ام، ولی زمانی هست که دنبال چیزی می‌گردم که نمی‌دانم چیست و با دیدنش، کشف و حیرت اتفاق می‌افتد. این‌طور گشتن را ما پویش می‌گوییم که یک آنِ واقعی و لحظه‌ی وجد با آن همراه است.

ما در طی دو جلسه، گفتگویی خواهیم داشت درباره‌ی طوری که ما هستیم، طوری که زندگی می‌کنیم و طوری که زندگی برای ما وجود دارد. ما این پویش را متمرکز کرده‌ایم روی پدیده‌ی آینده‌ی سالی که داریم واردش می‌شویم. در تقویم ما ایرانی‌ها، پرداختن به موضوع سال یکی از فوق‌العادگی‌هایی است که با آن می‌توان آینده ساخت و متناسب با آن، عملکرد پیدا کرد.

ما به این می‌پردازیم که آینده به‌صورت پیش‌فرض، تکرار گذشته است. تصویر پیش‌فرضی که از آینده داریم، به عملکرد ما شکل می‌دهد و خاصیتی خود-محقق‌کننده دارد. هدف ما دگرگون کردن این تصویر است تا به جای تکرار ملال و روزمرگی، یک فوق‌العادگی در آن شکل بگیرد.

تحویل سال، ورود به سال نو، برای کسی اتفاق می‌افتد که بتواند رها از آن گذشته، آینده‌ای برای سال جدید رقم بزند. این کاری است که ما طی دو جلسه به آن خواهیم پرداخت.