آیا تا به حال برای چیزی ایستادی؟

عموم کارهایی که ما می‌کنیم، به اقتضای شرایطی هست که تجربه‌اش می‌کنیم.

این نوع از تجربه کردن زندگی، فقط زمانی کار می‌کنه که شرایط مساعده. این شرایط هست که داره زندگی را می‌سازه؛ نه من.

این زندگی شرایط محور، قدرت کمی برای زندگی در روزهای سخت داره، از جمله روزهای رشد و تحول، چرا که همه روزهای رشد و تحول، روزهای سختی هستند.

نوع دیگری از تجربه زندگی هست که ورای شرایط بیرونی هست و منشاش من هستم.

منی که «ایستاده» پای چیزی.

منی که ایستاده پای شادی، ایستاده پای کار، ایستاده پای امید، ایستاده پای عشق و ایستاده پای هر چیزی که امروز قدرت داره و کار میکنه، ولو شرایط اقتضا نکنه.

ایستادن حتی شرایط را هم دگرگون می‌کنه و ورق را برمی‌گردونه.